Afbeelding invoegen




Waarom Nederland geen twee wereldtitels won

 09-02-2012 10:45 door Redactie ELF Voetbal

Gisteren moest ik opeens weer aan hem denken: Jan van Beveren de op 16 juni van het afgelopen jaar in Houston op 63-jarige leeftijd overleden beste keeper uit de Nederlandse voetbalgeschiedenis. Waarom, zo vroeg ik me af, is er nog steeds geen moment gekomen waarop de Nederlandse voetbalwereld hem heeft geëerd? En tegelijkertijd ook een beetje om vergiffenis heeft gevraagd?

Het is bizar dat Nederland, als één van de belangrijkste voetballanden ter wereld, zo slecht met één van onze grootste zonen is omgegaan. Voor wie het niet mocht weten; de in 1948 geboren Jan van Beveren was in de periode tussen zijn debuut voor Sparta in 1965 en zijn laatste wedstrijd voor PSV in 1980 de beste doelman van Nederland. En een tijdlang ook van de gehele wereld.

Zijn prestaties in het doel deden in de periode dat Nederland het wereldvoetbal domineerde, niet onder voor die van Johan Cruijff aan de andere kant van het veld. Van Beveren - lang, slank en mooi - had de stijl van een katachtig roofdier. Hij was ongekend soepel, had reflexen als geen ander en was niet bang voor de duivel en z'n oude moer. Hij eiste van zichzelf het maximale en accepteerde van zijn ploeggenoten niet minder. En dus ook niet van Johan Cruijff. Precies de reden waarom hij slechts 32 interlands speelde. Want Van Beveren ging bij het Nederlands elftal volop de strijd aan en - Ten Have let op (!) - verloor.

Van Beveren had het namelijk niet zo op Cruijff. Keer op keer ergerde hij zich aan de onprofessionele houding van de wereldster, die ook als actieve speler zeer regelmatig zowel de KNVB als zijn medespelers bij Oranje schoffeerde door zichzelf privileges toe te eigenen. Uiteindelijk eindigde dit conflict in een soort oorlog tussen een kamp-Amsterdam (Cruijff en Neeskens) en een kamp-Eindhoven (Van Beveren en Willy van der Kuijlen), waarbij de eersten de media en de publieke opinie destijds zo zeer wisten te manipuleren, dat de PSV-ers volledig ten onder gingen.

Een aankondiging dat Van Beveren in een tv-programma zijn versie van de twist zou gaan vertellen, leidde zelfs tot zo veel telefonische bedreigingen richting Studio Sport, dat de uitzending op het laatste moment maar werd afgelast, omdat Van Beverens veiligheid niet kon worden gegarandeerd.

Die ruzie met Cruijff - en ook door het feit dat Van Beveren zich door de media en de KNVB verraden voelde, omdat men volgens hem de 'Amsterdamse manipulaties' maar klakkeloos accepteerde - is er de oorzaak van dat Van Beveren zowel op het WK van 1974 als ook op dat van 1978 ontbrak. Hoewel hij in die tijd dus onomstreden de allerbeste was.

Helaas ontbrak moet ik zeggen, want veel voetbalfans die - net als ik - nog steeds met een traan in de ogen denken aan de WK-finales van '74 en '78, zijn van mening dat we met Van Beveren in de goal misschien wel nóóit van West-Duitsland en Argentinië verloren zouden hebben. Bewijzen heb ik natuurlijk niet, maar het is af en toe wel heel lekker om erover te dromen en te piekeren. We waren er destijds immers zó dichtbij. Zó verdomd dichtbij! En misschien had net dat beetje extra klasse van Van Beveren ons wél aan het wereldgoud kunnen helpen.

De geschiedenis laat zich helaas niet terugdraaien. Van Beveren was en bleef de outsider, die in 1980 vluchtte naar de Verenigde Staten en door de Nederlandse voetbalwereld min of meer vergeten werd. Tot zijn onverwachte dood in juni van afgelopen jaar. Een bericht in Studio Sport, wat stukjes in de krant en een herhaling van een door Mart Smeets gemaakt tv-portret. En dat was het dan.

En precies dát stoorde me gisteren. Dáár hebben we met z'n allen gefaald. Van Beveren, nogmaals jarenlang de beste keeper ter wereld, heeft toch recht op meer. Op een speciaal herdenkingsmoment.

Daarom lieve KNVB, denk nog eens aan de man die wij in de jaren '80 zo met z'n allen in de steek hebben gelaten. Gebruik de laatste minuut voor de aftrap van de uitzwaaiwedstrijd tegen Noord-Ierland op 2 juni in de ArenA om nog één keer stil te staan bij de dood van een fenomeen.

Jan van Beveren verdient dat. Wij als grote voetbalnatie verdienen dat. Één minuut van stilte om te herdenken en om ons een heel klein beetje te schamen.

Jan-Hermen de Bruijn
Hoofdredacteur ELF Voetbal
 

Bron ed.nl

Eerherstel Van Beveren, ontmaskering Cruijff

Weet je wat, dacht Ruud Doevendans, ik ga een boek schrijven. En ik breng het zelf uit. Want mijn jeugdheld, Jan van Beveren, blijft me fascineren en intrigeren. Hoe kan het nou, dacht hij, dat een van 's werelds meest begenadigde keepers zo weinig interlands speelde met het Nederlands elftal? Doevendans had geen enkele ervaring als schrijver, maar zijn absolute wil om de waarheid boven tafel te krijgen, leverde een fenomenaal goed boek op.

'Klem!' is een scherp en kritisch eerbetoon aan Van Beveren. De schrijver sprak met tientallen betrokkenen, analyseerde videobanden van vele wedstrijden en fileerde Van Beverens relatie met Johan Cruijff tot op het bot.

Het breekpunt in de loopbaan van Van Beveren is natuurlijk zijn afwezigheid op het WK van 1974. Tot die tijd was hij zes, zeven jaar lang de onbetwiste nummer één van Nederland geweest. Op het WK, zo wil de geschiedschrijving, had het team echter een 'meevoetballende keeper' (Jan Jongbloed) nodig.
 
 
 
Boeken
KLEM!
Ruud Doevendans schreef Klem! Jan van Beveren, vlinder in de zestien?. Hij sprak met Jan van Beveren en met velen die hem van nabij meemaakten: spelers, familieleden, coaches en officials. In ?Klem!? wordt de carrire? beschreven van Lange Jan, zijn komeetachtige opkomst bij Emmen en Sparta, zijn teleurstellingen en successen bij PSV, zijn dramatische ervaringen bij Oranje en zijn opbloei in Amerika. En de achtergronden waartegen alles zich afspeelde.
 
De banner verwijst u door naar Bol.com.Maar het boek is natuurlijk bij iedere betere boekhandel te verkrijgen
 
Biografie Jan van Beveren
Jij eruit of ik eruit, snauwt Johan Cruijff tegen Jan van Beveren. Het is maandag 13 oktober 1975. De selectie van het Nederlands elftal verzamelt zich in Zeist voor de voorbereiding op de thuiswedstrijd tegen Polen. Het loopt gierend uit de hand. De invloed van Cruijff kost Van Beveren naar eigen zeggen drie eindtoernooien met Oranje. In deze biografie vertelt de PSV-icoon, vrij kort voor zijn plotselinge dood in juni 2011, voor het eerst over de werkelijke reden van zijn (onvrijwillige) absentie op het WK van 1974. En over de druk op bondscoach Zwartkruis in 1976 en 1977: Jan, ik heb een heel zwak verweer. Ik word ook maar gemanipuleerd. Ik maak zelf de opstelling niet.´

 
Meer artikelen

 
Afbeelding invoegen Afbeelding invoegen